“y a pesar de todo ahora empiezo a ver…
… que este cielo es más azuuul… desde que no estás tuuuu….”
Quina ràbia l’examen d’avui… s’han passat i a sobre… quan pensava que després de tot me n’havia sortit… he vist que he fallat al cosa més tonta que podia fallar… grgrgr … “y a pesar de todo ahora empiezo a ver…”
ale Skizoo avui toca… algo una mica així “fosquet”… ” …Al MAR…”
Todo tiende a cautivar aunque estemos condenados en la prision del tiempo
un minuto y algo mas configurando un pasado vestido de silencio
escucha,se exibe una voz renuncia al sol y a pesar de todo ahora empiezo a ver que este cielo es mas azul desde que no estas tu
no me sorprende que haya tanta estupidez me reconforta,ser un idiota Te reconozco en mi pripoa desnudez me conmociona,no ser persona
Como hojas de laurel somos hijos de un legado sin reconocimiento
todo ha vuelto a florecer desgozando el retrato de ese arrepentimiento
escucha,se exibe una voz renuncia al sol y a pesar de todo ahora empiezo a ver que este cielo es mas azul desde que no estas tu
no me sorprende que haya tanta estupidez me reconforta,ser un idiota te reconozco en mi pripoa desnudez me conmociona,no ser persona
Hoy,tirare mi ropa sucia al mar mi desdicha junto a ti al mar los motivos,la miseria al mar todo lo que un dia fui al mar
